Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1185 K.2024/7514

İzmir 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.09.2011 tarihli ve 2011/1179 Esas, 2011/809 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... hakkında ,6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 12.06.2013 tarihli ve 2012/24867 Esas, 2013/17816 Karar sayılı ilâmı ile belirlenen 600,00 Türk Lirası adli para cezasının 100,00 Türk Lirası olarak düzeltilmesi suretiyle onanması sonucu kesinleşmesini müteakip infazı sırasında, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun ön ödeme kapsamına alındığından bahisle infazının durdurulmasını takiben, hükümlüye yapılan önödeme

önerisine uyulmaması üzerine, yapılan yargılama sonucunda İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarihli ve 2017/315 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 6136 sayılı Kanun'un on üçüncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 900,00 Türk Lirası ve 150,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/34603 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/34603 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, İzmir 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2011 tarihli mahkûmiyet kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12/06/2013 tarihli ilâmı ile düzeltilerek onanması suretiyle kesinleşmesinden sonra 6763 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun önödeme kapsamına alındığından bahisle infazının durdurulmasını müteakip sanık tarafından öndeme önerisine uyulmaması üzerine mahkemesince infazın devamına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurularak kesinleşen ilk karardaki hükmün değiştirilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükmün kesinleşmesinden sonra infazı aşamasında, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca hükümlüye yüklenen yasak niteliğe haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı, hükümlünün kendisine yapılan ön ödeme ihtarına uymaması üzerine Mahkemece önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken yeniden hüküm kurularak kesinleşen ilk hükmün değiştirilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR