Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1199 K.2023/6221

Sanık ... hakkında hakaret suçundan tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin 05.02.2016 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı ve sanık ...'ın hükmolunan cezaların türü ve süresi itibariyle duruşma talebinin kabulünde yasal olanak bulunmadığı yapılan ön incelemede tespit edilmiştir,

Sanıklar ... ve ... ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz,sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar ... ve ... ... hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53 üncü maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1,125/4,53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır

2. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1,62,50 /1- (a), 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1,62,50. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1-4,129/1,62. maddeleri uyarınca 580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi kararın usulden yoksun olduğuna, suça konu yerin hazine arazisi olduğunu düşünerek temizlemek amacıyla ağaç diktiğine, kastının bulunmadığına, sanık ...'ın kendisine hakaret ve tehdit eylemleri sonucu olayların başladığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz istemi satın almış olduğu taşınmazın ölçümü yapılırken sanıkların arazisine tecavüz ettiğinin anlaşılması üzerine kendilerine satın almaları teklif ettiğine, hakaret ve tehdit etmediğine, dinlenen tanık ... 'ında bu hususu doğruladığına, bu tanığın tarafsız tanık olduğuna, sanıkların kendisini tehdit ettiklerine, amaçlarının kendisini sindirmek olduğuna, defalarca görüşüp sonuç alamayınca hukuki yollara başvurduğuna, dinlenen tanık ...'ın olay günü orada bulunmadığına, ayrıca sanık ...'ın babası olduğu için tarafsız tanık olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, aleniyet yönünden mahkemenin hataya düştüğüne,

olayın geçtiği yerin yerleşime açık olmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi gerektiğine, tehdit suçu bakımından da haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, ayrıca söylenen sözlerin karşı tarafta korku yaratması gerektiğine, bu unsurun gerçekleşmediğine, suçu işlediğine dair taraflı tanık beyanı dışında delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine, temyiz incelemesinin mürafalı yapılmasını talep ettiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay katılan ...'ın ... köyü ... mevkiinde bulunan 2359 numaralı parseline sanık ...'ın aynı mevkiide bulunan 502 numaralı parselinin 145 metrekare, sanık ...'ın aynı mevkiide bulunan 122 ada 11 numaralı parselinin 198 metrekare tecavüz ettiği iddiası ile sanık ...'ın 30.07.2013 günü 2359 numaralı taşınmazının ifraz işlemlerini yaptırırken taşınmaz başına gelen katılan sanık ...'a çıkan tartışmada "sen benim kim olduğumu bilmiyor musun , adam getirim sana burayı dar edeceğim, kaçaçak yer arayacaksın, seni yaşatmayacağım." diyerek tehdit edip, "moruk, eşek kadarsın, alçak, şerefsiz" diyerek hakaret ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın hükmolunan cezaların türü ve süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen kararın incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine ilişkin 05.02.2016 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar hukuka uygun bulunmuştur .

3. Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararın incelemesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelemesinde,

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve hakaret suçunun da uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, tehdit suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

V. KARAR

1. Sanık ...'ın hükmolunan cezaların türü ve süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine ilişkin 05.02.2016 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

3. Gerekçe bölümünün 3 ve 4 numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan sanık ... ve katılan sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,