Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1237 K.2023/7789

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararı ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.09.2022 tarihli kararıyla hükmün teşebbüs hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli kararı ile sanığın sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyete yeterli kesin delil olmadığına, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve suç işleme kastının olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın izin dönüşü Isparta Açık Ceza İnfaz Kurumuna giriş yaptığı sırada yapılan üst aramasında, montunun üst cebinde uyuşturucu madde bulunduğu iddiasına yöneliktir. 2. Antalya Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünden alınan 10.11.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, sanığın üzerinde ele geçirilen eşyanın esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi olduğunun belirlendiği tespit edilmiştir. 3. Sanığın vücudundan alınan örneklerde ise 26.11.2015 tarihinde alınan rapora göre sistematikte aranan maddelerden hiçbirinin tespit edilemediğinin belirlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın Isparta Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, özel izne gittiği, izin dönüşünde cezaevine giriş yaptığı esnada montunun üst cebinde esrar elde edilmesine yarayan hint keneviri bitkisinin ele geçirildiği, sanığın montun başka bir mahkuma ait olması nedeniyle bu maddeden haberinin olmadığının ve kendisine ait olmadığı savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış olup dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamış olup, sanığın mahkûmiyete yeterli delil ve suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde teşebbüs hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından sanığın bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,