Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1245 K.2023/7505

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır

2. Aksaray 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan,

3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Aksaray 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli kararının sanıklar müdafii ve şikayetçi Maliye Hazinesi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/8097 Esas, 2018/14268 Karar sayılı kararı ile "…Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli kararının sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/14018 Esas, 2021/22650 Karar sayılı kararı ile "…Basit yargılama usulünün uygulanması gerekliliği.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci , 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

6. Sanıkların itirazı üzerine Aksaray 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suça konu taşınmaz üzerinde bulunan bina ve yapıları sanığın babasının yaptığına, 2013 tarihli idari men kararının sanığa tebliğ edilmediğine bu nedenle men kararının usule uygun olmadığına, infazdan önce hoparlör vasıtasıyla duyurulma işleminin tebliğ yerine geçmeyeceğine, mevzuat gereğince yazılı tebligat yapılması gerektiğine, men kararlarının usulsüz olması nedeniyle sanığa ceza verilemeyeceğine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi sanığa verilen cezaya dayanak gösterilen 1. tecavüz ve men kararı, İl İdare Kurulu Müdürlüğü'nün 23.10.1998 tarih ve 77 sayılı kararı ve infazın sanık hazır olmadan yapıldığına söz konusu kararın sanığa tebliğ edilmediğine sanığın adresi sabit olup, tebligat yapılmadığından atılı suçun şekli unsurlarının oluşmadığına sanık hakkında verilen ikinci men ve infaz kararının yine sanığa tebliğ edilmediğine, 2. tecavüze dayanak gösterilen men kararı ve infaz işleminin sanığın haberi olmadan ve hazır olmadan yapıldığına,

yapılan infazın sanığa tebliğ edilmediğine bu sebeple tebliğ edilmeden yapılan infazın verilen cezaya dayanak gösterilmesinin usule aykırı olduğuna atılı suçun yasal unsurunun oluşmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine suçun zaman aşımına uğradığına düşme kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ...'in 3864 nolu mera parseline yapmış olduğu tecavüz sebebiyle Aksaray Kaymakamlığınca 12.05.1986 tarih ve 108 sayılı karar ile tecavüzün men'ine karar verildiği, bu kararın infaz edilmesine rağmen yapılan keşifte sanığın 3864 nolu mera parselinin 69000 m2'lik kısmını ev ve müştemilat yapmak, yonca, mısır ekmek ve elektrikli tel çekmek suretiyle tecavüzünün devam ettiği, sanık ...'nin 3691 nolu mera parseline yapmış olduğu üçüncü kez tecavüz sebebiyle 05.06.1998 tarih ve 48 sayılı kararla üçüncü kez tecavüzün men'ine karar verildiği,

ancak yapılan keşifte sanığın bu mera parselinin 99.09500 m2'lik kısmını sürüp ekmek, ev ve mandıra yapmak suretiyle tecavüzünün devam etmesi nedeniyle sanıkların 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi madde ve fıkrası gereğince cezalandırılmaları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunmaları yapılan keşif alınan bilirkişi raporları, 3091 sayılı Kanun gereği verilen men kararları, infaz tutanakları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanıklar hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da usulüne uygun şekilde infaz edildiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,