Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1249 K.2023/6389

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Kapatılan 80. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/85 Esas ve 2015/525 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/11689 Esas, 2021/12741 Karar sayılı kararı ile ''Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna dair iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasının zorunlu olduğu..'' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/320 Esas ve 2021/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, takdiren basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek, atılı suçtan, 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın, hakkında basit yargılama usulünü uygulanmasına itirazı üzerine yeniden genel usullere göre yargılama yapılarak İstanbul 49.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli, 2022/224 Esas ve 2022/586 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SanığınTemyiz Sebepleri Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, velayeti annesinde olan 2 yaşındaki oğlu mağdur ...'i mahkeme kararı uyarınca görüşmek için evden aldığı ancak daha sonra geri getirmeyerek alıkoyduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurun olay tarihinde 2 yaşında olduğuna ve İstanbul 2. Aile Mahkemesinin 27.04.2012 tarihli kesinleşme kararı ile velayetinin annesine verildiğine dair nüfus kayıt örneği dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, sanık ile katılanın müşterek çocukları olan mağdur ...'in velayetinin, tarafların boşanması üzerine, İstanbul 2. Aile Mahkemesinin 2011/953 Esas, 2012/169 Karar sayılı 27.04.2012 kesinleşme tarihli kararı ile katılana verildiği, olay tarihinde sanığın mahkeme kararı uyarınca şahsi münasebet için mağduru teslim aldığı ancak geri getirmeyerek sakladığı, sanık her ne kadar savunmasında " Suç kastının olmadığını" beyan etmiş ise de, kollukta alınan ifadesinde açıkça mağdurun onunla olduğunu ve teslim etmeyeceğini belirttiği, keza mağdurun kolluk kuvvetini yaptığı yakalama üzerine bulunarak katılana teslim edildiği sabit olmakla, mahkemenin atılı suçun sanık tarafından işlendiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR