Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1291 K.2023/5327

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2012 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli kararı ile sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın iftira suçundan beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11.10.2022 tarihli kararı ile, "... sanığın borcuna karşılık verdiği suça konu senet üzerine, kendisi adına borçlu sıfatıyla ve katılan ... adına kefil sıfatıyla imza atarak sahte olarak düzenlemesine rağmen, katılan ...'ın şikayetinden sonra, 13.05.2011 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracatında, borçlusu olduğu senet üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve sahte olarak tanzim edildiğini belirterek şikayette bulunduğu,

bu nedenle katılan ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan başlatılan soruşturmada, hakkında 'Kovuşturmaya yer olmadığına' kararı verilmesi karşısında; sanığın eyleminin, yasal unsurları itibariyle TCK.nın 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi ... ", gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

6. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli kararı ile, bozmaya uyularak, duruşmalı incelemede, sanığın iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; şikayet hakkının kullanıldığına ve eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, icra takibine konu senedin katılan tarafından sahte olarak düzenlendiğini beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Dosyadaki olgular, katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı, katılanın istikrarlı anlatımları, kriminal ve adli tıp raporları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, borçlusu olduğu senet üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ederek şikayette bulunan sanığın eyleminin, iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafinin şikayet hakkının kullanıldığına ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,