Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1340 K.2023/5489

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 Ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2019/8906 Esas, 2022/7256 Karar sayılı kararı ile "…a. Sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle müşterek fail sıfatıyla cezalandırılması yerine, yardım eden olarak kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin birinci fıkrası uygulanarak hakkında eksik ceza tayini,

b. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi üzerinden belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/10 oranında indirim sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının ''11 ay 12 ..." yerine "11 ay 7 ..." olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 5 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın diğer sanık ...'ı memleketten tanıdığına, sanık Mikail'in müştekiyi birkaç ... misafir etmesini istemesi üzerine müştekiyi eve misafir olarak kabul ettiğine, müştekiyle birlikte evde ...'ın da kaldığına, sanığın müştekinin zorla tutulduğunu adliyede öğrendiğine, suç kastının bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın kızı ... ile ...'nın kaçtıkları ve ...'nın asker arkadaşı olan ...'un ikametine geldikleri, burada 10-15 dakika kaldıktan sonra Arafat ile birlikte ikametten ayrıldıkları, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in, ... ve ...'in kaçmalarına yardım ettiğini düşündükleri müştekinin ...'un ikametine gidip kızlarını sordukları sonrasında da sürekli olarak müşteki ...'un ikametinin önünde bekledikleri, olay günü sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'u evinin üst sokağında zorla araçlarına bindirerek kaçırdıkları, mağdurun gözlerini bağlayarak bir eve götürdükleri, mağdurun bu evde sanık ... ile birlikte kaldığı,

mağduru buradan üç katlı bir eve götürdükleri, evin içerisinde üniversite öğrencileri olan ..., ... ve ...'ın bulunduğu, mağdurun kaçırıldığından bu kişilerin de haberdar oldukları, yer temin ederek şüpheliler ..., ..., ... ve ...'ın eylemlerine iştirak ettikleri, burada mağdurun dokuz ... boyunca zorla tutulduğu, daha sonra sanık ...'ın mağduru, sanık ...'ın ikametine getirdiği, burada sanık ...'ın mağdura gözcülük yaptığı, mağdurun evde kalan ...'ın telefonunu ele geçirip ...'un telefonuna mesaj attığı kolluk güçlerince mağdurun tutulduğu yer tespit edilip sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada mağdurun bulunduğu,

sanık ...'ın olayın başından itibaren mağdurun rehin olarak tutulduğunu bilmesine karşın evine kabul edip cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın kızı ... ile ...'nın kaçtıkları, ...'nın asker arkadaşı olan ...'un ikametine geldikleri, burada az bir süre kaldıktan sonra Arafat ile birlikte ikametten ayrıldıkları, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in, mağdurun babası ...'un, ... ve ...'in kaçmalarına yardım ettiğini düşünerek ikametine gidip kızlarını sordukları cevap alamayınca sürekli olarak ikametinin önünde bekledikleri, olay günü sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'u evinin üst sokağında zorla araçlarına bindirerek kaçırdıkları, değişik evlerde sakladıkları en son sanık ...'ın ikametine götürdükleri,

sanık ...'ın mağdurun zorla kaçırılıp rehin tutulduğunu baştan beri bilmesine rağmen mağduru ikametine kabul ettiği bu evde mağdurun başında ...'ın beklediği, sanığın diğer sanıklarla birlikte müşterek fail olarak cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR