Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1344 K.2023/6428

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında şikayetçiye ait kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan yürütülen soruşturma neticesinde tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelik arz etmesi nedeni ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05.06.2013 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı şikayetçi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2013 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi nedeni ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2013 tarihli iddianamesi ile; sanık başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli kararı ile şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

C. Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeni ile İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli kararı ile hüküm açıklanarak, şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası,168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istekleri; 1. Atılı suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki uyuşmazlık mahiyetinde olduğuna, şikayetçinin bilgisi dahilinde kredi kartından çekim işlemi yapıldığına, 2. Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve re'sen takdir edilecek diğer nedenlere dayanmaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; şikayetçinin, sanığa ait sağlık, kuru temizleme, yol yardımı gibi hizmetler sunan şirkete bilgisi olmadan üye yapıldığı ve kredi kartı bilgilerinin öğrenildiği, daha sonra şikayetçinin kredi kartı bilgileri kullanılarak bilgisi ve rızası dışında mail order yöntemiyle sanığa ait şirketten 980,00 TL harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının, hükmün açıklanmasına yönelik kararda. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, şikayetçi ...'e yönelik işlendiği iddia olunan fiillere ilişkin değerlendirmeye yer vermeyen Dairemizin 11.06.2020 tarih,2019/25791 Esas,2020/13167 Karar sayılı bozma ilamının Mahkemece karar evrakına aynen aktarılması suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR