Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1368 K.2024/614

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükmüne göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasten suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan önceki hükmün aynen açıklanmasına ve mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, katılan ile sanık arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğuna, sanığın rıza dahilinde kartı kullandığına, iddianın iftira niteliğinde olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; mağdura ait kredi kartı bilgilerini hukuka aykırı olarak ele geçiren sanığın, mağdurun kredi kartı bilgilerini kullanarak internet siteleri üzerinden birden fazla kez alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf talebi kabul edilerek hükmün kaldırılmasına, sanığın mağdurun kredi kartını rızası olmaksızın kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; yine sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlemesi üzerine yapılan yargılama neticesinde, önceki hükmün aynen açıklanmasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda, mağdura ait kredi kartı ile birden fazla kez alışveriş yapmak suretiyle, atılı suçu zincirleme şekilde gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin nazara alınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, tanık ifadeleri, banka tarafından sunulan cevabi yazılar, hesap dökümleri, HTS kayıtları inceleme tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, eleştiri dışında, doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 2022/ 3415 Esas, 17.01.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,