Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1373 K.2023/6325

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası; silahla tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olan tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulması ve başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanığın çocukken işlediği suça ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ünye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla katılanı hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılan aşamalarda, olay tarihinde sanık eşinin, kendisinin ablasının ikametinde olduğundan şüphelenince bakmak için Terme'ye doğru yola çıktıklarını, aracı süren ....'nın bir petrolde durup yakıt almasının akabinde İkizce yol ayrımından İkizce yoluna girdiklerini, kendisi "nereye gidiyoruz" diye sorunca sanığın boynundan tutup kafasına silah dayadığını, bu sırada aracı süren ....'nın aracı durdurduğunu, sanığın elini ittirip araçtan kaçtıktan sonra peşinden 3 el ateş ettiğini, yoldan fındık bahçesine doğru atlayıp kaçtığını ve saklandığını ifade ettiği belirlenmiştir.

3. ....'nın, sanık ve katılanın İkizce sapağının orada bir anda tartışmaya başladıklarına ve katılanın kendisine "neden o yola dönüyorsun" demesi üzerine sanığın da yola devam etmesini söylediğine dair beyanı dava dosyasında mevcuttur.

4. 26.12.2015 tarihli ihbar tutanağı ile katılanın 156 Jandarma ihbar hattını arayarak sanığın Ünye ilçesi İkizce yol ayrımında arabanın içerisinde silahla tehdit ettiğini, arabadan inip kaçtığı sırada arkasından 3-4 el silahla ateş ettiğini ve kendisinin kaçarak saklandığını belirterek şikayetçi olması üzerine olay yerine giden ekiplerce katılanın saklandığı yerden çıkarak kolluk görevlilerinin yanına gittiği, bu sırada sanığın katılanı telefonla arayarak "... benim eşim nerede, ben seni vurmak için oraya götürmedim, seni vurmak için ateş etmedim, sadece havaya ateş ettim" şeklinde sözler sarf ettiği belirlenmiştir.

5. 26.12.2015 tarihli tutanak ile sanıktan bir adet tabanca ve 9 adet merminin ele geçirildiği belirlenmiştir.

6. 30.12.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ile olay yerinin Ünye çevre yolundan İkizce ilçesi yolu istikametine dönüldükten 150-160 metre sonra yol üzerinde olduğu, yapılan incelemesinde yolun İkizce ilçesi istikametine göre sağ tarafta emniyet şeridi üzerinde 3 adet 7.65 mm çapında kovan ele geçirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un "109 uncu maddesinin ikinci fıkrası" yerine "109/1/2. maddesi" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla işlemesi karşısında, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Mağdurun aşamalardaki anlatımları ve bu anlatımları doğrulayan ihbar tutanağı, olay yeri inceleme raporu, ....'nın beyanı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, Terme'ye doğru eşini aramak için yola çıktıktan sonra aracı kullanan ....'nın İkizce yoluna girdiğini fark etmesi üzerine tepki gösteren katılanın kafasına önce silah dayadığı, tartışmanın büyümesi üzerine aracın durdurulması ile katılanı kovalayarak arkasından ateş etmeye başladığı ve katılanın saklanarak kolluğa ihbarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın .... ile birlikte cebir kullanarak katılanı hürriyetinden alıkoyduğuna dair kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR