Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1375 K.2023/4531

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ayrıca sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli kararı ile ''...1-sanık ... hakkında ...5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3-b maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Sanık ... hakkında a-...sanığın mağdura yönelik eyleminin cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 109/2, 109/3-b maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b. 07.03.2015 tarihli adli muayene raporuna göre, mağdurun, sanık ...'in iştirak iradesiyle birlikte hareket ettiği diğer sanıklar tarafından basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde darp edilmek suretiyle şahsına zarar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nın 110. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,...'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Katılanın rızası ile araca bindiğine, 3. Sanığın herhangi bir suç içeren eyleminin bulunmadığına, 4. Varsayıma dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Katılanın beyanlarının gerçek dışı olduğuna, 2. İddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, 3. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, 4. Sanıkların savunmalarının uyumlu olduğuna, 5. Mahkumiyet kararının kesin bir ispata dayanmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle hakkında düşme kararı verilen inceleme dışı sanık ... ile mağdur arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sanıklar hep birlikte alkol aldıkları sırada, sanık ...'in diğer sanıklardan mağduru alarak olay yerine getirmelerini istediği, sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'un taksici olan sanık ...'e ait araçla mağduru alıp sanık ...'in yanına getirdikleri, seyahat sırasında mağdurun kendisini indirmelerini istemesine rağmen bu talebin sanıklarca olumlu karşılanmadığı, olay yerine getirilen mağdurun sanıklar tarafından darp edildiği, son olarak mağdurun şikayetçi olacağını iletmesi üzerine sanık ... tarafından ilçe emniyet müdürlüğü binasına yakın bir noktada serbest bırakıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında hüküm kurulduğu sırada, ceza miktarları bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesi esnasında, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un ''326 ncı maddesinin son fıkrası'' olarak gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırılık bulunmuş ancak bu durumun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Bozma ilamı sonrası sanık ... hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Mahkemece, sanık ... hakkında hüküm kurulurken, Yargıtay bozma kararından önce sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası, kasten yaralama suçundan 6 ay hapis cezası olmak üzere toplamda 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı gözetilerek, kazanılmış hakkın bu cezaların toplam miktarı üzerinden değerlendirilip, infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkemenin önceki hükmünün göz önüne alındığı da belirtilerek, sanığın 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.02.2023 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle,

hükmün A bölümünün dördüncü fıkrasına ''...gözönüne alınarak...'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''...1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca...'' ibaresinin yazılması suretiyle ve yine aynı fıkrada yer alan "...8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresi çıkartılarak yerine ''...8 ay hapis cezası üzerinden infazına...'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,