Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1408 K.2023/7118

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2019/27226 Esas, 2021/4588 Karar sayılı ilamı ile, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası Cizre 1. Asliey Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usûl ve Yasa'ya aykırı olduğuna, suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müşteki ...'in sanığın resmi nikahlı eşi olduğu, diğer müştekilerin ise sanık ile ...'in müşterek çocukları olduğu, sanığın olay tarihinde müştekilerden fiilen ayrı yaşadığı, olay günü müştekilerin evine gittiği, aralarında çıkan tartışma sonrası, müşteki ...'in burnuna vurup yaraladığı ve sonrasında evin dışına çıkıp, tüm müştekilerin evden ayrılmasını engelleyerek onların hürriyetlerini kısıtlamak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemini, aralarında olay tarihinde 18 yaşından küçük olan müşteki ...'in de olduğu müştekilere karşı işlediği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması, buna göre de, sanığın üzerine atılı suçu çocuğa, altsoya ve eşe karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından belirlenen 2 yıl 6 aylık hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak hesaplanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın intikal şekli ve zamanı, müştekilerin soruşturma aşamasındaki birbiri ile uyumlu beyanları, bu beyanlar ile uyumlu doktor raporları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR