Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1444 K.2023/10007

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanık hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur. 5. İtiraz üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde, Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda olarak bulunan sanığın 21.03.2014 günü saat 20:00 sayımında koğuşunda bulunmadığı, ceza infaz kurumu içerisinde ve çevresinde yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığı, firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamı, Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın verilen kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 2.Ağır Ceza Mahkemesi nin 03.03.2010 tarih ve 2010/8 Esas, 2010/80 Karar sayılı ilamının sehven adli sicil kaydında yer aldığı, UYAP ortamında yapılan araştırmada sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/408 Esas, 2007/1244 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla bu ilamın tekerrüre esas alınmaması hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde tekerrür uygulamasının yapıldığı sekizinci paragrafta yer alan ''Şanlıurfa 2.Ağır Ceza Mahkemesi' nin 03/03/2010 tarih ve 2010/8 Esas, 2010/80 Karar sayılı" ibaresinin çıkartılarak yerine ''Gaziantep 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2007 tarih ve 2007/408 Esas, 2007/1244 Karar sayılı ilamı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.