Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1445 K.2023/7097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Cezaevi aracına binerken jilet parçalarını bulup araç içerisinde görevliye teslim ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın infaz kurumuna yasak eşya soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 14.09.2015 tarihli tutanak ile Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın götürüldüğü Bafra Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinde gerekli tedavinin yapılmasının ardından ring aracına bindirildikten sonra ring aracının kapısına vurarak doktor ile görüşmek istediğini, akineton iğne vurulmasını aksi halde kendisine zarar vereceğini belirterek el ile dirsek arasına kadar alçılı olan sol kolunu tutması üzerine görevli tarafından şüphelenilerek kolunda ne olduğunu sorulduğunda sanığın sol kolundaki alçı içerisinde tıraş bıçağından çıkarılmış jileti gösterdiği ve ardından jileti kırarak görevliye teslim ettiği belirlenmiştir.

3. Tutanak mümzii T.T.'nin tutanak içeriğini doğrular nitelikteki beyanı dava dosyasında mevcuttur.

4. Suça konu jilet parçalarına ilişkin fotoğraflar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 14.09.2015 tarihli olay tutanağı, tutanak mümzii beyanı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, ceza infaz kurumu personellerinin nezareti altında hastaneye cezaevi aracı ile götürülen sanığın yasak eşyayı tespit edilemeyen bir şekilde edinerek ceza infaz kurumuna soktuğu ve hastaneye giderken de üzerinde muhafaza ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle

uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR