Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1468 K.2023/7409

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 228 inci maddesinde tanımlanan kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Kemalpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli kararıyla sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 16.06.2020 tarihli olay tutanağa göre kumar oynandığına ve kumar oynanılması için yer temini suçunun oluştuğuna dair mahkûmiyeti gerektirecek delil bulunmadığı, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu 11 inci madde ve bu maddeye paralel olarak düzenlenen aynı Kanun'un 28 inci maddesinin (b) bendi uyarınca sanığın eyleminin idari para cezasını gerektirdiğine, kumar oynanması için yer temini suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, arama kararının usule aykırı olduğuna, 5199 Sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesinin ikinci fıkrasını ihlal ettiğinden bahisle verilen idari para cezalarının iptal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 16.06.2020 tarihinde yapılan ihbar üzerine kolluk tarafından Kanatlı Kümes Hayvanları Yetiştirme ve Koruma Derneğine gidildiğinde yapılan kontrollerde içerisinin arena şeklinde düzenlendiği, horozların dövüştürüldüğü yerin etrafının çevrili olduğu, kenarlarda izleme tribünü olduğu hususların tutanak altına aldığı ve bu şekilde sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosyadaki bilgi ve belgeler ışığında sanığın suçu işlediği sabit olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğinde yer alan 16.06.2020 tarihli olay tutanağına göre, ihbar üzerine gidilen Kanatlı Kümes Hayvanları Yetiştirme ve Koruma Derneğinde horoz kafeslerinin ve 4 adet ring alanının bulunduğu, horoz dövüşü zamanlama aletlerinin olduğu, ihbarda da belirtildiği gibi yaklaşık altmış kişilik bir kalabalığın olduğu ve 20 adet horozun bulunduğu ve bu şekilde horoz dövüşü yaptırıldığı ancak olay mahallinde kumar oynandığına dair elde edilen herhangi bir para yada menfaat elde edildiğine dair delilin bulunmadığı, sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediğine dair mahkumiyeti gerektirecek delil bulunmadığı,

eylemin 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu 11 inci madde ve bu maddeye paralel olarak düzenlenen aynı Kanun'un 28 inci maddesinin (g) fıkrası uyarınca idari para cezasını gerektirdiği ve idarece idari yaptırımın uygulandığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR