Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1497 K.2023/7971

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Erciş 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ilamı ile ''....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ancak sanığın basit yargılama usulünün uygulandığı karara itiraz etmesi üzerine aynı mahkemenin 30.11.2022 tarihli kararı ile sanığın hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan genel hükümlere göre mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında TCK 62.maddesinin uygulanmadığına, cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, samimi beyanlarına itibar edilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Erciş Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlüyken, 08/08/2013 tarihinde yapılan gece sayımında ...'ın ve inceleme dışı Kerem Gürbüz'ün olmadıklarının anlaşıldığı, yapılan tüm aramalara rağmen hükümlülere ulaşılamadığı ve bu nedenle sanık ...'ın cezaevinden firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 08.08.2013 tarihli firar tutanağına göre, suç tarihinde saat 23.00 'da yapılan gece sayımında hükümlü ...'ın bulunmadığı tespit edilmiştir.

3. 06.03.2016 tarihli yakalama tutanağında, Erciş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1031 karar numaralı yakalama kararına istinaden sanığın evine gidildiğini ve sanığın ikametinin kapısını açtığı, görevlilerce konu hakkında bilgi verilmesi üzerine sanığın mukavemet etmeksizin teslim olduğu belirtilmiştir.

4. Sanık savunmasında, olay günü açık olan vardiya camından inceleme dışı Kerem Gürbüz ile birlikte kaçtıklarını, Kerem Gürbüz'ü kaçması hususunda azmettirmediğini, psikolojisinin bozulması nedeniyle kaçtığını, pişman olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular bölümünde açıklanan hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir..

V. KARAR