Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1510 K.2023/6859

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2019/16905 Esas, 2021/7731 Karar sayılı kararı ile "...Basit Yargılama usulünün uygulanmasının gerekmesi.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü 58 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 9 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Sanığın 19.10.2021 tarihli karara itiraz etmesi üzerine, Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarınaa karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın vasisinin temyiz istemi; sanığın kusursuz olduğuna izne geldiğinde ailevi nedenlerle sorunlar çıktığına, sanığın % 45 kısıtlı olduğu için kendiliğinde cezaevine dönemediğine bu nedenle verilen kararın hukuki olmadığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Erciş Açık Ceza İnfaz Kurumunda uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan hapis cezasını infaz etmekte iken, özel izin şartlarının oluşması nedeni ile 10.10.2012 tarihinde 6 günlük günlük özel izne gönderildiği, 16.10.2012 tarihinde Erciş Açık Ceza İnfaz Kurumuna dönmesi gerekmesine karşın izin bitim tarihinden itibaren 2 gün geçmesine rağmen cezaevine dönmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Erciş Açık Ceza Evinde hükümlü iken 10.10.2012 tarihinde gönderildiği 6 günlük özel izinden 16.10.2012 tarihinde dönmesi gerekirken dönmediği izin bitiminden itibaren iki gün içinde de cezaevine dönmediği, kolluk güçleri tarafından İstanbul ilinde yakalandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Erciş 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "... Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97/1. maddesi yollamasıyla 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması ve sanık hakkında bozmadan önce verilen 10.12.2014 tarihli kararda 8 ay hapis cezasına mahkum edilip bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası verilen mahkûmiyet hükmünde 9 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi... " dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli kararına yönelik sanığın vasisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilk fıkrasına "5275 sayılı Kanun'un 97/1. maddesi yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle sanık hakkındaki infazın 8 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,