Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1581 K.2023/10397

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 10 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanıkların istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; dosyasının yeniden ele alınarak incelenmesinin gerektiğine, suça konu tığın el işi yapmak için kullandığına, el işinden elde ettiği gelir ile ihtiyaçlarını karşıladığına, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir. Sanık ...'nın temyiz isteği; suça konu tığı el işi yapımında kullandığına, resimlerine bakıldığında herhangi bir hükümlüye zarar verebilecek delici, kesici niteliğinin bulunmadığının anlaşılacağına, atılı suçu işlemediğine, ceza infaz kurumuna dışarıdan yasak eşya sokmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu B-3 koğuşunda kalan hükümlülerden oldukları, yapılan koğuş araması sırasında koğuş bahçesinde el işi kutusunun içerinde sanık ...'a ait bir adet pilot kaleme monteli metal tığ ile sanık ... 'ye ait yatakta bir adet tahta saplı ucu metal tığın ele geçirildiği ve bu suretle sanıkların infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, ayrıca sanıkların yargılama sırasında etkin pişmanlık göstererek suç konusu tığları koğuşta bulduklarını, kırık radyo anteninden yaptıklarını beyan etmelerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297'nci maddesinin 4'üncü fıkrası uyarınca haklarında tayin olunan cezadan ayrı ayrı indirime gidilmesi gerektiği belirtilerek sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, suça konu tığları kimden ve ne suretle elde ettiklerini bildirmeyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin 4 üncü fıkrasının uygulanması suretiyle eksik ceza tayininde isabet görülmediğinden İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat kararı kaldırılmak suretiyle sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ya ait temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine gerekçeli olarak yer verilmesi nedeniyle kararın temyize tabi olduğu anlaşılmış, tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanıkların savunmaları, cezaevi görevlilerince tutulan tutanaklar, disiplin soruşturmasına ait kayıt ve belgeler, kriminal polis laboratuvarı müdürlüğünün uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanık ...'nın dosyanın yeniden incelenmesinin gerektiğine, suç işleme kastının olmadığına, sanık ...'nın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.