Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1625 K.2023/7831

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 43.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmuştur. 19.01.2016 tarihli kararının sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu yönünden ise 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalanmdırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; eylemin meşru müdafaa kapsamında kaldığına , alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmemesi gerektiğine , katılanın yargılandığı ağır ceza mahkemesine ait dosyayı bekletici mesele yapması gerektiğine dair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın kız kardeşi olan tanık ...'in katılanın rahatsız ettiğini duyması ile temyiz dışı sanıkla birlikte suç tarihinde kullandıkları araç ile mağduru zorla araca bindirdikleri ve darp ettikleri, daha sonra tespit edilemeyen bir yere götürerek orada da tekme ve tokat darbetmeye devam ettikleri, katılanın babasının şikayetçi olması ile serbest bıraktıkları bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tevilli ikrarı, katılanın beyanı, İstanbul Adli Tıp Kurumu raporu, katılanın sanığın kız kardeşi ile arasındaki ilişki nedeni ile açılan dava tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünde herhangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı katılanın yargılandığı davanın bekletici mesele yapılmasının sübuta etkisinin olmadığı, meşru müdafaa koşullarının oluşmadığı zira "o an" da sanığa veya yakınına yönelmiş bir davranışın olmadığı bu nedenle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmeyip kararda bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR