Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1633 K.2024/607

Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan hapis cezası ile birlikte adli para cezasının da temyize tabi olduğu, bir suç için belirlenen hapis ve adli para cezası şeklindeki yaptırımların temyiz kabiliyeti bakımından ayrı ayrı değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde, Mahkemece sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasının kesin olduğundan bahisle verilen 04.03.2021 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan (iki kez) mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, zincirleme suç hükümlerinin tartışılmaması ve hak yoksunluklarının hatalı uygulanması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada; Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önce kurulan hükmün aynen açıklanmasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği, mağdurun zararının çok önce karşılandığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; taksici olan mağdurun aracına müşteri olarak binen sanığın, gazete okuma bahanesiyle görüş alanını kapattıktan sonra, aracın torpido gözünde bulunan mağdura ait cüzdanı çaldığı, araçtan indikten sonra da içerisinde bulunan kredi kartı ile birden fazla kez nakit avans çektiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre, hükmün açıklanmasına yönelik kararda.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın, aynı günde yaklaşık 4 dakikalık bir zaman dilimi içerisinde aynı ATM cihazından üç kez peş peşe çekim yapma şeklinde gerçekleşen eyleminde “Değişik zamanlarda” koşulu oluşmamasına rağmen, sanık hakkında kurulan hükümde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamından, iddianamenin 07.12.2012 tarihinde düzenlendiği, mağdurun 11.12.2012 tarihli dilekçe ile uğradığı zararın tamamen giderildiğini bildirdiği, Mahkemece, 12.12.2012 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verilerek kovuşturma işlemlerine başlandığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iddianamenin kabulüyle, kamu davasının açılmış olacağı ve kovuşturma evresinin başlayacağının düzenlenmesi karşısında, mağdurun uğramış olduğu

zararın soruşturma evresinde giderildiği gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı maddenin ikinci fıkrası gereği indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR