Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1649 K.2023/6473

İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.04.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın, yokluğunda verilen hükme eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin tarihli temyiz isteminin reddine dair 03.04.2023 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hüküm yoklukta verilip sanığa bulunduğu ceza infaz kurumunda 27.04.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.03.2023 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,