Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1654 K.2023/7649

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2013 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarihli kararının, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli kararıyla, sanığın eyleminin cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve savunma hakkının kısıtlandığı gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli kararıyla, sanık hakkında 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı saklı kaldığından neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğine ilişkin rapor aldırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı saklı kaldığından neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, mağdurun rızası bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, bir otel önünden olay tarihinde 10 yaşında olan mağdur Harun Yel'i zorla bindirdiği bisikletiyle kaçırdığı sırada kolluk tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 05.05.2013 tarihli olay tutanağı, mağdurların alınan beyanları, sanık hakkında Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 24.11.2022 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, 10 yaşındaki mağduru bağırıp ağlamasına rağmen zorla bisikletine bindirerek kaçırmaya çalıştığı ancak trafik yoğunluğundan dolayı polis tarafından yakalandığı böylece mağduru hürriyetinden yoksun bırakarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un