Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1672 K.2023/7777

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.

2. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesininnin, 27.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan basit yargılama usulü uygulanarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

5. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesininnin, 27.01.2023 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı sanık hakkında genel hükümler uygulanarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, hükümlü olarak kaldığı Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan 19.11.2015 tarihinde ayrılmış olduğu özel izinden 23.11.2015 tarihinde dönmesi gerekirken dönmediği ve 25.11.2015 tarihi itibariyle 48 saatlik yasal süreyi aşan sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 19.11.2015 tarihli izin belgesi ile 19.11.2015 tarihi saat 14.15'te ayrılmış olduğu özel izinden 23.11.2015 tarihi 14.15'te dönmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. 25.11.2015 tarihli tutanak ile, sanığın 25.11.2015 tarihi itibariyle 48 saatlik yasal bekleme süresinde dönmediği, firar durumuna düştüğü tespit edilmiştir.

4. 07.12.2015 tarihli tutanak ile, sanığın Zeytinburnu devriye ekiplerine bağlı yunus timlerince durumundan şüphelenilerek durdurulduğu ve üzerinde uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen madde ile yakalandığı imza altına alınmıştır.

5. Sanık, açık ceza infaz kurumunda iken özel izne ayrıldığını, iznini geçirdiği sırada Esenler Atışalanı'nda firarda olduğu iddiasıyla polislerin kendisini yakaladığını, Cumhuriyet savcısı huzuruna çıkardıklarını, halen izninin olduğunu, firar durumuna düşmediğini belirtmesi üzerine serbest bırakıldığını ancak, 2 gün göz altında kalması ve izninden 2 gün gitmesi nedeniyle izninin bitmesine sinirlendiği için teslim olmadığını, daha sonra Zeytinburnu'nda polisler tarafından yakalanıp ceza evine gönderildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın özel izinden dönmesi gereken tarih ve sonrasında geçen 48 saatlik süreye rağmen dönmeyerek atılı suçu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

(5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması isabetli görülmemişse de bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/186 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilk fıkrasında yer alan "...eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,