Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1764 K.2023/7545

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/3431 Esas, 2022/9856 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KD-2023/ 44467 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/403 esas, 2012/471 karar sayılı dosyasından 13.02.2017 tarihinde verilen ek karar ile uzlaştırma nedeniyle düşme kararı verildiği, söz konusu kararın 05.04.2017 tarihinde kesinleştiği ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2011 tarihli ve 2010/270 Esas, 2011/79 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğu,

buna göre Yargıtay 8. Ceza Dairesinin karar tarihi olan 20.06.2022 tarihi itibari ile sanığın tekerrüre esas alınan ilamının uzlaştırma nedeniyle düşürülmesine karar verilmesine karşın sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka bir ilamı bulunduğundan bu husus gözetilerek karar verilmesi gerekirken, belirtilen yönden değerlendirme yapılmadan eksik inceleme neticesinde karar verilmesi ile sebebiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin ikinci fıkrasında; "Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/403 esas, 2012/471 karar sayılı kararının tekerrüre esas alındığı ancak ilama konu suçun uzlaştırma kapsamına girmesi nedeniyle 13.02.2017 tarihinde verilen ek kararla uzlaştırma nedeniyle düşme kararı verildiği,

kararın 05.04.2017 tarihinde kesinleştiği, Dairemizin karar tarihi olan 20.06.2022 tarihli itibariyle, tekerrüre esas alınan ilamı hakkında düşme kararı verildiği bu ilamın tekerürre esas alınamayacağından, adlî sicil kaydında yazılı olan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2011 tarihli ve 2010/270 Esas, 2011/79 Karar sayılı ilamına konu tehdit suçundan hükmedilen 3.000,00 TL adli para cezasını esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8.Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/3431 Esas, 2022/9856 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunduğundan 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi gereğince, hüküm fıkrasından tekerrür uygulaması ile ilgili fıkranın çıkartılarak yerine "Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2011 tarihli ve 2010/270 Esas,

2011/79 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,