Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/179 K.2023/4513

Sanık ...'ın 14.03.2022 tarihli temyiz talebinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli kararı ile reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın sanığa 25.11.2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın ek karara yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... yönünden temyiz isteminin süresinde olduğu, sanık müdafii yönünden ise, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz süresinin sanık müdafine tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi nedeniyle süresinde kabul edildiği, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına, İlk Derece Mahkemesince 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun ise kabulüyle atılı suçtan kurulan hükmün kaldırılmasına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalafet suçundan 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. İlk derece mahkemesince verilen beraat kararının onanması gerektiğine, İlişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz isteği

1. Olayla bir ilgisinin bulunmadığına, 2. Suça konu silahın olaydan sonra başkası tarafından yakalatıldığına, 3. Eksik araştırma ile karar verildiğine, 4. Mağdurun da kendisinin olay yerinde olmadığını ifade ettiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın olay günü yanında inceleme dışı diğer sanıklar da bulunduğu halde, mağdurun iş yerine gelerek onu silahla tehdit ettikleri ve sanığın bir el suça konu silahla ateş ettiği iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu ise kabul edilerek, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR