Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1811 K.2024/8683

Adana 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/128 Esas, 2022/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve anılan karara karşı yapılan itirazın Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2022 tarihli ve 2022/433 Değişik İş sayılı kararıyla reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/21432 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55618 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55618 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müştekinin kullandığı aracın önünün sanık tarafından kesildiğinin iddia edildiği somut olayda, yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Sanığın kovuşturma aşamasında alınan 24/03/2022 tarihli savunmasında; müştekinin aracının kendi aracına sürttüğünü, tutanak tutmak ve polisi beklemek amacı ile sanığın aracının önüne geçtiğini beyan ettiği, müştekinin aracında bulunan kamera kaydının çözümünde; sanığın müştekiye ait aracın önüne geçerek durduğu ve telefonu ile aracın fotoğrafını çektiği ve müştekinin olay yerinden ayrılması üzerine hiçbir müdahalede bulunmaması dikkate alınarak,

somut olayda sanığın suç kastı ile hareket etmeyip aracına sürttüğünü iddia ettiği müştekiden delil elde etmek amacı ile hareket ettiği ve suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması" başlıklı inceleme konusu 223 üncü maddesinin birinci fıkrası "Cebir veya tehdit kullanarak ya da hukuka aykırı başka bir davranışla kara ulaşım aracının hareket etmesini engelleyen, bu aracı hareket halinde iken durduran veya gitmekte olduğu yerden başka yere götüren kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

2. Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunun oluşması için cebir veya tehdit kullanarak veya hukuka aykırı başka bir davranışla kara ulaşım aracının hareket etmesinin engellenmesi ya da durdurulması veya gitmekte olduğu yerden başka yere götürülmesi gerekmektedir.

3. Uyuşmazlık konusu olay, sanığın olay günü kendisine ait 01 ** plakalı araç ile seyir halinde iken mağdurun sevk ve idaresindeki 01 *** plakalı araç ile kendi aracına çarptığı düşüncesiyle maddi zararını temin ve kaza tutanağını tanzim etmek amacıyla hareket halindeki mağdurun aracının önünü kendi aracıyla keserek durmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

Dava dosyası kapsamında yer alan 08.12.2021 tarihli tutanak ve CD izleme tutanağı dikkate alındığında, sanığın aracının sol ön kapısında yaklaşık 40 cm, sol arka kapısında yaklaşık 30 cm yine mağdurun aracının kaputunun sağ ön tarafında yaklaşık 20 cm ve sağ ön çamurluğun lastik üzerinde 20 cm yüzeysel çizik olduğunun belirtildiği ayrıca sanığın mağdurun aracının önüne geçerek belli bir mesafeden aracın plakasını almak için fotoğrafını çektiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Dava dosyası kapsamında yer alan deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın trafikte seyir halindeyken mağdurun aracı ile kendi aracına sürterek zarar verdiğinden ve olay yerinde durmayarak seyrine devam ettiğinden bahisle zararını tanzim etmek ve tutanak tutulmasını sağlamak amacıyla kendi aracıyla mağdurun aracının önünü keserek durmasına sebebiyet verdiği ancak akabinde mağdurun geri vites yaparak olay yerinden ayrılması üzerine tarafların aynı anda şikayetçi olmak için polis merkezine gittikleri dolayısıyla sanığın üzerine atılı ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu işleme kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla,

Adana 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararına yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR