Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1852 K.2024/490

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kötü muamele suçundan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kötü muamele suçundan, hapis cezasından çevrilmek suretiyle, 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve ...'in temyiz isteği, üzerlerine atılı suçları işlemediklerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların karı koca oldukları, mağdurun da onların müşterek çocukları olduğu, sanık ...'in olay günü mağduru cezalandırmak amacıyla evin banyosuna kilitleyip hürriyetinden yoksun bıraktığı, mağdurun banyo camını kırıp dışarı çıktığı, dışarı çıkarken baş ve boyun bölgesinden yaralandığı, mağduru çevreden görenlerin polise ihbarda bulunduğu, mağdurun yanına gelen polisin mağduru evine götürdüğü ancak anne ve babası olan sanıkların mağduru eve almayarak kötü muamelede bulunduğu, bu suretle sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdur çocuğun aşamalardaki öz itibariyle birbiri ile uyumlu beyanları, sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki tevilli ikrari, doktor raporları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... hakkında kötü muamele suçundan kurulan hüküm yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 232 nci maddesinin birinci fıkrasının uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/809 Esas, 2015/1426 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/809 Esas, 2015/1426 Karar sayılı sanık ... hakkında kötü muamele suçundan verilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,