Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1863 K.2023/10750

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli kararıyla sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.03.2022 tarihli kararıyla, sanıkların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği; mahkemenin verdiği kararın hukuki olmadığına, müştekinin olayın karşılıklı darp olduğunu söylemesine rağmen kendisine ceza verildiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, müştekinin kendi rızası ile eve geldiğine, olaya müdahil olmaması nedeniyle verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ve sanıkların arkadaş ortamında tanıştıkları, sanıklardan ...'in geçici olarak mağdurun evinde kalmaya başladığı, mağdurun, sanığın uyuşturucu madde kullandığından şüphelenmesi üzerine evinden ayrılmasını istediği, ...'in mağdurun evinden ayrılmasından birkaç gün sonra sanık ...'un konuşmak istediğini söyleyerek mağduru evinden alıp olayın geçtiği eve götürdüğü anlaşılmıştır.

Mağdurun eve girmek istememesi üzerine sanık ...'un, mağduru bacağından bıçaklayıp sürüklemek suretiyle eve soktuğu, evde mağduru darp ettiği, sanık ...'in de bu olaylar esnasında evde olduğu ve Mahmut'un eylemlerini engellemeye yönelik bir davranışta bulunmadığı, sanıkların bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. ... yönünden

1. Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları destekleyen 22.04.2019 tarihli adli rapor ile 30.04.2019 tarihli ATK raporu, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu düşünülen karşılıklı darp nedeniyle kendisinin de bayıldığına ilişkin hayatın olağan akışına aykırı savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna dair mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... yönünden

Sanığın olay günü mağdurla aynı evde olması dışında, sanığın olaya müdahil olduğuna ve diğer sanık ...'u atılı suçu işlemeye azmettirerek mağdurun hürriyetinin tahdit edilmesi eylemine katkıda bulunduğuna ilişkin delil olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine, Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Sanık ... yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ... yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,