Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1867 K.2023/6722

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 271 inci maddesinin birinci fıkrası, 44 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma fiilinden, 5237 sayılı Kanun'un 271 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 22.09.2022 tarihli kararı ile, duruşma açılarak yapılan incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6000 TL adli para cezasına hükmedilmis ise de 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; 1.Sanığın işlediği eylemin sonuçları konusunda hataya düşmesine, 2. Suçun manevi unsurunun gerçekleşmemiş olmasına, 3. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1.Dava konusu olay; sanık 20.04.2017 tarihinde Antalya otogarında tuvalette telefonunu unuttuğu ve daha sonra geldiğinde telefonunun yerinde olmadığını gördüğünden bahisle kolluğu gelerek şikayetçi olmasına ilişkindir.

2. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından HTS kayıtlarına göre, sanığın belirttiği tarihten itibaren yapılan araştırmada telefona takılan SİM kartın mağdur ...'a ait olduğu belirlenmiştir.

3. Mağdur ...'un şikeyetçinin eski kız arkadaşı olduğunu, telefonu onun kartından ancak kendi parasıyla aldıklarını ve alındığı günden beri kendinin kullandığını beyan etmesi üzerine yapılan araştırma sonucu sunulan kayıtlarda, telefonun sanık ... adına düzenlenmiş faturayla satın alındığı ve alındığı günden itibaren mağdur ... tarafından kullanıldığı belirlenmiştir.

4. Antalya 8.Asliye Ceza Mahkemesince işlenen eylemde sanığın hiçbir isim belirtmeden şikayetçi olmasının suç uydurma fiiline vücut vereceğinden bahisle sanık hakkında 5000 TL adli para cezası verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanığın eyleminde failin belirlenebilir olması dolayısıyla iftira suçunun oluşacağından bahisle ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak iftira suçundan 6000 TL adli para cezasına hükmolunmuş ancak aleyhe istinaf başvurusu olmadığı için sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yetkili makamlarca yapılacak basit bir araştırma sonucu şikayet konusu suçun faili ortaya çıkabileceğinden, failin belirli değil ancak belirlenebilir olduğundan bahisle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince iftira suçu olduğuna yönelik kararında herhangi bir usule ve kanuna aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'ın 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 5000 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 5000 TL olarak belirlenmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 22.09.2022 tarihli 2021/1046 Esas, 2022/1650 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı 5 numaralı paragrafın çıkartılarak yerine; "CMK'nın 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 5000 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,