Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1881 K.2023/7488

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli iddianamesiyle 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fırkası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 25.02.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafın dan temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli kararıyla, sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ön ödeme ihtaratı gönderilmesi ve basit yargılama usulünün de uygulanması zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır. Ön ödeme emrinin usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesine rağmen süre içerisinde sanık ödeme yapmamıştır.

5. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan hapisten çevrili 25 gün hapis cezası ve 80,00 TL gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, suça konu fişeklerin sırf sanığın işyerinde bulunması sebebiyle ceza verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mahkumiyet kararının somut bir sebebe dayanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın işyerinde yapılan aramada, 33 adet 6136 sayılı Yasa kapsamında merminin ele geçirilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.04.2022 tarihli, 2019/580 Esas, 2022/273 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere 6367 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesinin sanık lehine olduğu ve lehe aleyhe kanun değerlendirilmesinin kül hâlinde uygulanması gerekmekte olup, aynı Kanun'un 75 inci maddesi gereğince ön ödemeye esas miktarın hapis cezasının gün karşılığının hesaplanmasının 30,00 TL üzerinden hesaplanmasının gerektiği hususu da nazara alındığında, mahkeme tarafından yapılan ön ödeme ihtarında herhangi bir usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, Tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğine Yönelik

1. Dosya kapsamında yer alan, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın işyerinde yapılan aramada 6136 sayılı Yasa kapsamında 33 adet merminin ele geçirildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, suça konu fişeklerin sırf sanığın işyerinde sebebiyle ceza verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiş atılı suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR