Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1895 K.2023/10132

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, takdiri indirim uygulanarak ve alt sınırdan hüküm kurmak sureti ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, 2. Sanık, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın öncesinde kendisine ait olan kredi borcunun ödenmemesi üzerine katılanın satın aldığı taşınmazı yonca ekerek, hasat yaparak ve yoncayı sulamak için damlama su boruları döşeyerek kullanmaya devam ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın şikayet tarihinden yaklaşık 3 yıl önce ektiği yoncayı toplamasında ve yoncayı sularken damlama su boruları döşemesinde, suç işleme kastı ile hareket etmediği kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/490 Esas sayılı dosyasında 17.03.2021 tarihinde yapılan keşif esnasında taşınmaz üzerinde sulama amaçlı su hortumlarının bulunduğu, taşınmaza ekili yoncaların yan parsellere nazaran sulanması sebebiyle daha yeşil ve canlı olduklarının tespit edilmiş olması, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında tarla satıldıktan sonra iki defa suça konu yerden ürün aldığına ve kovuşturma aşamasındaki savunmasında katılana tarlaya masraf edip, karşılığını almadan çıkmayacağını söylediğine dair ikrar içeren savunmaları birlikte değerlendirildiğinde eyleminin sabit olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin kararı isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öncesinde kendisine ait olan kredi borcunun ödenmemesi üzerine katılanın satın aldığı taşınmazı yonca ekerek, hasat yaparak ve yoncayı sulamak için damlama su boruları döşeyerek kullanarak tecavüz ettiği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığın kişiliğine, suçun işleniş özelliğine ve suç konusunun önem ve değerine göre alt sınırdan ceza tayin edilmesinde ve vekilin hiçbir duruşmaya katılmaması, dosyaya ilişkin herhangi bir işlem yapmaması ve davaya ilişkin tüm işlemlerin mesleği avukat olan katılan tarafından bizzat yürütüldüğü göz önünde bulundurularak katılan lehine vekalet ücretine takdiren yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli katılan vekilli ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,