Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1914 K.2024/771

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sinanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın katılan ... vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından istinafı üzerine, duruşmalı incelemede, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.09.2022 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz isteği, şikayet hakkının kullanıldığına ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna, iki farklı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 2017-2021 yılları arasında Bimer'e ve Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatlarında, katılanların, sahte imar projeleri yaparak resmi belgede sahtecilik yaptıkları, görevlerini kötüye kullandıklarını beyan etmek suretiyle zincirleme halde iftira ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığa ait şikayetçi dilekçeleri ve şikayetleri sonrasında verilen soruşturma izni verilmemesi kararlarına istinaden işlemden kaldırma ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar, dosya arasına alınmıştır.

3. Dosya içerisinde mevcut Afyonkarahisar İdare Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli, 2018/97 Esas, 2018/876 Karar sayılı kararına göre, sanığın şikayetine konu parsel ile ilgili uyuşmazlıkta, tesis edilen yolun, aynı yoldan mahreç alan davacıya ait taşınmaz ile komşu parsel arasındaki yapılaşma koşullarında da farklılık oluşturulmasının davacının mülkiyet hakkını olumsuz etkilediği belirtilerek,

Revizyon Uygulama İmar planının onaylanmasına dair Küçükhüyük Belediye Meclisinin 03.02.2017 tarih ve 2017/6 sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu taşınmaza yönelik imar planı değişikliği yapılması istemiyle yapılan 04.05.2017 tarihli başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmiş ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemi üzerinde incelemede, sözkonusu kararın, 11.11.2019 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemleri sabit görülmeyerek, sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşma açılarak yapılan yargılamada, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; evrakta değişiklik yapıldığını düşündüğünü beyan eden tanık Beytullah Ekiz ifadesi, sanığın arazi sınırlarını belirlemek için kullandığı kazıkların yerinde olmadığını beyan eden tanık Murat Yaşar ifadesi, olay ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın iddialarının bir kısım maddi vakalara dayandığı, bu vakalara dayanarak bir kısım değerlendirmelerde bulunduğu ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma biçimde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması ve iftira kastıyla hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil olmaması nedenleriyle, kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.09.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Usulü Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,