Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1929 K.2024/4

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kaman Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli kararı ile, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar 23.10.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli kararı ile sanığın 27.05.2019 tarihinde denetim süresi içinde işlediği kasten yaralama suçu nedeni ile hükmün açıklanmasına ve sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ..., katılan ... İdaresi Başkanlığı vekili ve suçtan zarar gören Maliye Hazinesi temsilcisinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın idareye ait taşınmaza tecavüz ettiğine, tecavüzün halen devam ettiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın Kırşehir İli, Kaman İlçesi, Savcılı Kurutlu Köyü, Çaltepe mevkinde bulunan 103 ada 13 parsel sayılı taşınmazı kendi taşınmazına katarak, sürüp ekmek suretiyle sahiplendiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın kullanımında bulunan 103 ada 72 sayılı parselin etrafında bulunan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na ait 101 ada 13 nolu parseli ekip biçmek suretiyle tecavüz ettiği kabulü ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu yerin, kamu kuruluşu niteliğinde bulunan katılan ... adına ham toprak vasfı ile kayıtlı taşınmaz olduğu ve herhangi bir köyün ortak kullanımında olmadığı, 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarılması suç tarihi itibariyle sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca verilmiş aynı yere ilişkin iki ayrı men kararının da bulunmadığı gerekçesi ile ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu 103 ada 72 sayılı parselin katılan kurum adına ham toprak vasfıyla kayıtlı olduğu anlaşıldığından hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeni ile unsurları oluşmayan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

...