Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1945 K.2023/9849

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.10.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan, 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine ve tayin edilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık hakkında, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, tanık görgüsü de olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın kaldırılması ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay gecesi ruhsatsız tabanca ile sokakta ateş etmek suretiyle korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, "...Olay tarihinde Sancaktepe İlçesi Emek Mahallesi Zekibey Sokak üzerinde havaya ateş edilmesi sonrası olay yerine gelen kolluk birimleri tarafından sanık ...'in yakalandığı, çevrede yapılan aramada bir adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.07.2020 tarihli Uzmanlık Raporunda bahsi geçen tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Yasaya göre yasak niteliğini haiz fişeklerden olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanığın savunmasında atılı suçu işlemediğine dair beyanda bulunmuş ise de; tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları ile sanığın atılı suçu işlediği ve yine TCK'nun 170/1.c suçundan da değerlendirildiğinde ise de sanığın kimliği belirsiz şahısların alkol alıp taşkınlık yapması nedeniyle tahrik altında kalarak müsnet suçu işlediğinin anlaşıldığı bu şekilde de sanığın korku, kaygı ve panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçlarını işlediği, cezalandırılması gerektiği..." gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "..Olay gecesi sanığın ruhsatsız tabancısıyla saat 03:15 sıralarında Sancaktepe İlçesi Emek Mahallesi Zekibey Sokak üzerinde rastgele ateş ettiği anlaşılan olayda; Haksız tahrik hükümlerinin olayda uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğundan yerel mahkeme hükmünün bu yönüyle kaldırılarak sanığın genel güvenliğin silahla kasten tehlikeye sokulması suçundan TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca mahkûmiyeti yoluna gidilmiş..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükmü uygulanmaksızın mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirme yapmak ve seri muhakeme hükümlerini uygulamak üzere sanığın Cumhuriyet Başsavcılığına davet edildiği, ayrıca sanığın GSM numarasının arandığı, sanığın davete uyacağını ve Cumhuriyet Başsavcılığına geleceğini beyan ettiği halde belirtilen tarihte gelmediği, bu nedenle seri muhakeme usulünün uygulanamadığı ve genel hükümlere göre yargılamaya devam edildiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1.Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, tanık beyanları, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, tanık görgüsü de olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mahkemece, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin hükmün sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla sanık müdafiinin bu hususa dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2021/455 Esas, 2022/1461 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,