Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1951 K.2023/8068

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birini fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Basit yargılama usulüyle yapılan yargılama sonrası Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/161 Esas, 2020/335 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Cumhuriyet savcısı tarafından tekerrür hükümleri uygulanmadığı gerekçesiyle yapılan itiraz sonucu genel usullere göre yapılan yargılamada Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/7 Esas, 2021/800 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

4. Cumhuriyet savcısı tarafından verilen istinaf dilekçesi neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından 2022/290 Esas, 2022/2019 Karar Sayılı ilamı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, firara düşme noktasında kastının olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Sanık hakkında Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/430 Esas sayılı dosyasıyla verilen mahkumiyet hükmü ceza infaz kuurumunda infaz edilmekteyken hükümlünün talebi doğrultusunda Çorum İnfaz Hakimliğinin kararıyla şartlı tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle kalan cezasının infazına karar verildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 23.08.2019 tarihinde kamu hizmeti yükümlüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle hükümlünün uyarılmasına karar verildiği, uyarı kararının hükümlüye 29.08.2019 tarihinde tebliğ edildiği,

uyarıya rağmen 03.09.2019 tarihli kamu hizmeti yükümlülüğünü de ihlal edince Çorum İnfaz Hakimliğine hükümlünün ceza infaz kurumuna iadesi için talepte bulunulduğu, Çorum İnfaz Hakimliğinin kesinleşen ceza infaz kurumuna iade kararı sonrası Çorum Cumhuriyet Başsavclılığı tarafından sanığa iki gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi aksi halde firar suçundan soruşturmaya başlanacağının 16.12.2019 tarihinde ihtar edildiği, sanığın buna rağmen müracaatta bulunmamak suretiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

Sanık her ne kadar hasta olması sebebiyle denetimli serbestlik tedbirini yerine getirmediğini belirtse de Çorum İnfaz Hakimliğinin itiraz neticesinde kesinleşen kararında, sanığın savunması yönünde kanaat oluşmadığı, bu çerçevede ceza infaz kurumuna iade kararı kesinleşmesine rağmen, sanık tarafından Çorum Başsavcılığınca iki gün içerisinde müracaat etmesini bildirir ihtaratlı davetiyeye karşı kayıtsız kaldığı anlaşıldığından, suçun işlendiğine dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sırasındaki işlemlerin usül ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/2019 Karar sayılı ilamında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 Sayılı Kanunun 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,