Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/196 K.2023/4993

Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği ve Maliye Hazinesi olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenler ...,... ve ...'ın kendileri hakkında verilen hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Altıntaş Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2010 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, mahkumiyet kararları verilmiştir.

3.Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.03.2019 tarihli ve 2018/12302 Esas, 2019/3986 Karar sayılı kararı ile "...

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;Sanıklar tarafından farklı parsellere veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzlerinin aynı zamanda ve aynı karar altında olması halinde tek suçun oluştuğu ve tecavüz edilen alanın miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği, farklı zamanlarda farklı parsellere veya aynı parselin değişik bölümlerine tecavüzde bulunulması halinde, suçun kısa zaman aralığında aynı karar altında işlenmesinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

aksi halde yani yeni bir suç işleme kararı altında işlendiğinin tespiti halinde ise iki ayrı suçun oluşacağı, ayrıca sanıklara atılı suçun temadi özelliği de dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiğinden, somut olayda aynı köyün değişik yerlerinde bulunan köylünün ortak kullanımdaki taşınmazlara tecavüz eden sanıkların temadi eden eylemlerinde tek suçun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde; Suça konu 2 katlı evin 1114 nolu mera parseli üzerinde olup tapunun beyanlar hanesinde de söz konusu evin sanığa ait olduğunun belirtilmesi, sanığın bu taşınmazı beyanlar haricindeki şerhe uygun kullanması, dışında köylünün ortak kullanımında bulunan herhangi bir yere tecavüzünün bulunmaması karşısında unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in hükümden sonra vefat etmelerinden dolayı düşme kararı verilmesinin gerekmesi..."nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli kararı ile sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapis cezasından çevrili 4000 TL ve doğrudan verilen 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapis cezasından çevrili 6000 TL ve doğrudan verilen 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapis cezasından çevrili 6000 TL ve doğrudan verilen 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, hapis cezasından çevrili 7000 TL ve doğrudan verilen 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ,sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5271 sayıl Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca Düşme kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... 'ın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, suça konu taşınmazın dedesinden kaldığına ve dedesinden kaldığı sınırlarıyla kullanıp zilyet olduğuna, sınırları genişletmediğine, beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, suça konu taşınmazın dedesinden kaldığına ve dedesinden kaldığı sınırlarıyla kullanıp zilyet olduğuna, sınırları genişletmediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz istemi suça konu taşınmazları 1950 yıllından itibaren babasının ecrimisil ödeyerek kullandığına, suça konu parsellere ev bahçe yapmadığına 1974 yılından itibaren İzmir ilinde oturduğuna, suçsuz olup hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

4.... vekilinin temyiz istemi yerel mahkemece sebep gösterilmeden katılma kararlarının kaıdıırlmasının kanuna aykırı olduğuna, kararların bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıkların Dumlupınar ilçesi ... köyünde bulunan mera ve köy yoluna tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında mahkemece hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır. ... vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar ...,... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde; Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 29.12.2010 tarihli iddianame tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

1.Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği ve Maliye Hazinesi olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma ve hükümleri temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli kararına yönelik sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,