Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1984 K.2024/564

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15/1.a.1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15/1.a.1 ve 5237 sayılı Kanun’un 62,50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Konya Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme zorunluluğu bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15/1.a.1 ve 5237 sayılı Kanun’un 62,50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Konya Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a.maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna Karakaya mahallesi 113 ada 35 nolu parselin katılan adına kayıtlı olduğuna, 113 ada 49 parselin sanık adına kayıtlı olduğuna taşınmazların sınır olup 2018 yılına kadar eskiden belirlenen sınırlara göre ekip biçme işlemlerin gerçekleştirdiklerine 2018 yılında sanığın özel kadastro işi yapanlara taşınmazı ölçtürüp 710 metrekarelik katılana ait arazinin sanığa ait olduğu bildirildiği için sanık tarafından ekilmek amacıyla sürüldüğüne, katılanın şikayeti üzerine sanık hakkında kaymakamlıkça 04.03.2019 tarihli men kararı verildiğine, taşınmazların sınırları belirlenip,

kadastral çalışmalara kadar sınır uyuşmazlığına konu yerin katılanın kullanımına bırakıldığı bu şekilde infazın gerçekleştirildiğine, sanığın söz konusu sınırları tekrar bozması nedeniyle hakkında ikinci kez men kararı verilip infazın gerçekleştirildiğine, sırf birinci infazın usulsüz olması gerekçesiyle verilen beraat kararının adaletin tesisini sağlamaktan uzak olduğuna,

İstinaf Mahkemesinin beraat kararına gerekçe kılınan Altınekin Kaymakamlığı 04.03.2019 tarih ve 2019/2 sayılı kararının infaz olunduğunu belirtir 08.03.2019 tarihli tutanakta dosya sanığı müşteki olarak gösterilmişse de nihayet karar ve infaz tutanağında ihtilaflı alana sanık ...'un tecavüz ettiğinin belirlenmesi üzerine dosya sanığının artık mütecaviz sıfatına haiz olduğu su götürmez bir gerçek olduğuna,

ilk men kararı ile mütecaviz sıfatına haiz olan dosya sanığının bu kararı ihlal etmek sureti ile ihtilaflı alana yeniden tecavüz etmesi ile de kanunda aranan taşınmaz mala aynı mütecaviz tarafından ikinci defa tecavüz edilmesi halinin gerçekleşmiş bulunduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılana ait taşınmazı işgali nedeniyle hakkında Altınekin Kaymakamlığınca iki kez men kararı verilip kararların infaz edildiği bu suretle sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın suça konu 113 ada 35 parsel sayılı taşınmazı 2007 yılında satın aldığı, satın aldığında her iki tarla arasında doğal sınır olduğu, kendisinin de kadim'den beri kullanılan bu sınırla kullanmaya devam ettiği, ancak daha sonra sanığın ölçüm yaptırarak kendi kullandığı alana yakaşık 700-800 metrekarelik bir alanın kadastro ölçümlerine göre kendi alanında olduğunu iddia edip kullanmaya başladığı, sanığın bu kullanımına ilişkin Altınekin Kaymakamlığınca men kararı verildiği, sonrasında sanığın kendisine teslim edilen yere tekrar tecavüz etmesi nedeniyle ikinci kez hakkında men kararı verildiği, men kararlarının aynı yere ilişkin olduğu anlaşılmakla atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilebilmesi için sanık hakkında suça konu taşınmaza tecavüz ettiğine dair ilgili idarece 3091 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak 1. ve 2. men kararları verilerek bu kararların sanık nezdinde infazının gerektiği, yargılamaya konu somut olayda katılanın şikayeti üzerine sanık hakkında Altınekin Kaymakamlığınca verilen 04.03.2019 tarih ve 2019/2 sayılı 1. men kararında karar başlığında katılan ...'nın mütecaviz, sanık ...'un ise şikayetçi olarak belirtildiği, karar metninde ise sanık ...'un tecavüzde bulunduğunun belirtildiği,

1. men kararının infazına ilişkin 08.03.2019 tarihli tutanakta müştekinin ..., mütecavizin ise ... olarak belirtildiği, 1. Men kararının mütecaviz sıfatıyla katılan ...'ya yönelik olarak infaz edildiği, bu nedenle sanık hakkında usulüne uygun verilen 1. men kararı bulunmadığı ve bu kararın sanık nezdinde infazının gerçekleşmediği anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3091 sayılı Kanun'un 15/1-a maddesinde belirtilen suçun oluşabilmesi için sanığın aynı yere tecavüzünden dolayı iki kez men kararı verilip bu men kararlarının da usulüne uygun infaz edilmesi gerektiği, sanık hakkında 04.03.2019 tarihli 1. men kararına ilişkin evrakların dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, 1. men kararına ilişkin evrakların tamamının asılları veya onaylı örneklerinin denetime esas olacak şekilde bu dosya arasına alınıp incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında verilen birinci men kararının usulüne uygun infaz edilmediği gerekçe gösterilerek bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR