Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1996 K.2023/9847

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 8.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında, suçluyu kayırma suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, temyiz dışı sanık ...' in, 2.99 promil alkollü vaziyette araç kullandığı sırada maddi hasarlı trafik kazası yaptığı halde sanık ...'in kazaya karışan aracı kendisinin kullandığını beyan etmek suretiyle sanık ... hakkında soruşturma yapılmasını ve ceza almasını engellemek amacıyla suçluyu kayırma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, "...sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ilişkin savunmalarının aksini gösterir, cezalandırılmalarına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin kanaat oluşturacak nitelikte delil elde edilemediği..." gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "... sanık ... 'in sevk ve idaresinde bulunan 33 ABB 937 plaka sayılı araç ile seyir halindeyken maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, sanık ...'in de aracı kendisinin kullandığını beyan ederek suçluyu kayırma suçunu işlediği, olay yerine gelen polis ekiplerince düzenlenen 25/08/2019 tarihli yaralamalı trafik kazası tespit tutanak içeriği, ... ile ilgili düzenlenen adli raporda olay nedeniyle yaralandığının tespit edilmesine rağmen sanık ... yönünden yaralandığına dair bir tespitin olmadığı, buna ilişkin herhangi bir hastane kaydı bulunmadığı,

yine sanığın kazadan önce aracı kullandığı ve olay yerinde bulunduğu yönündeki savunmasına rağmen ... 'in yaralanmasıyla sonuçlanan vahim nitelikteki trafik kazasını bildirmeye yönelik herhangi bir 155 veya 112 acil çağrı araması bulunmadığı, kazadan önce aralarında işveren çalışan ilişkisi bulunan ... ile telefon görüşmesi bulunmadığı, whatsaap isimli yazışma programı ile yazıştıkları ve ... 'in aracı kullanması için bu programdan kendisine mesaj atığına yönelik mesaj görüntüsü-kaydı ibraz edemediği birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın iş vereni olan ... 'i alkollü olarak araç kullandığı sırada yapmış olduğu trafik kazası nedeniyle soruşturmadan kurtarmak amacıyla aracı kendisinin kullandığını söyleyerek suçluyu kayırma suçunu işlediği..." gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, oluş şekli, 25.08.2019 tarihli yaralamalı trafik kazası tespit tutanağı, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli rapor, HTS kayıtları, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2020/1084 Esas, 2022/1344 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,