Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/209 K.2023/4367

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2008 tarihli iddianamesi ile bir adet ateşli silah ve mutat sayıdaki mermileri bulundurma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında belirtilen suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, davanın mükerrer dava olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 23.05.2007 tarihli ihbar üzerine yapılan aramada sanığın üzerinde suça konu tabanca ele geçmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aynı eylemi ile ilgili olarak, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2007 tarihli iddianamesinde aynı gün yakalanan sanıkta suça konu tabancanın ele geçirilmesinden dolayı hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açıldığı ve Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2007 tarihli kararıyla mahkumiyetine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü bulunmaktadır.

3. Bu nedenlerle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince aynı fiil nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR