Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2110 K.2023/9998

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında gerçeğe aykırı bilirkişilik veya tercümanlık yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında gerçeğe aykırı bilirkişilik veya tercümanlık yapma suçundan, 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarihli kararı ile "Katılan ...'nın davalı olarak taraf olduğu ve İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/213 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan alacak davasının akıbetinin beklenerek, bu dava sonucunda verilecek karara göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; suça konu gerçeğe aykırı olduğu belirtilen raporlardan en son raporun 06.10.2017 tarihli olduğu, sanıklardan ...'nın yalnızca 06.10.2017 tarihli bu raporda bilirkişi olarak yer aldığı hususları gözönüne alındığında, sanıklara atılı suç için hükmedilecek cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 276 ncı maddesinin birinci fıkrasında 03.11.2016 tarih ve 6754 sayılı yasa ile yapılan değişikliğe göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yasa maddesindeki değişiklikten önceki düzenlemeye göre sanıklar hakkında hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini"nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli kararı ile suçun yasal unsurlarının oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli kararı ile hükmün kaldırılarak sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eylemin suç teşkil etmediğine, kastın bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, İstanbul 23.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/213 Esas sayılı dosyasına bilirkişi olarak tayin edilen sanığa reklam alanlarındaki gelirin belli takvim dönemlerindeki kaybının hesaplanması için yetki verildiği, sanığın mahkemeye sunduğu raporlarda bilimsel verilere dayanılmadan, hesapları doğrulayıcı belge göstermeden aynı inceleme konusu ile ilgili farklı oran ve miktar göstererek gerçeğe aykırı görüş açıklaması iddiasına ilişkin olup, mahkemece sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli kararı ile hükmün kaldırılarak sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Sanığın bilirkişi olarak yer aldığı son raporun 06.10.2017 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında suç tarihi 06.10.2017 olarak kabul edilmiştir.

1. 14.09.2015, 14.11.2016, 06.10.2017 ve 09.11.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporları, İstanbul 23 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/213 esas sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ihtisas alanı olan reklamcılık alanında görevli bilirkişi olarak iştirak ettiği kurul raporların bilimsel yönden kabule değer hiçbir içerik taşımaması, kamu idaresi olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi arşivindeki geçmiş yıllarına ilişkin reklam alanları, kira gelirlerine ilişkin sözleşmelerin ve resmi verilerin dikkate alınmamış olması,

Asliye Hukuk Mahkemesindeki reklam bedeli gelir kaybı sorununun çözümü mümkün iken bilirkişi raporunda özellikle bu hususlardan kaçınılması, sanığın aynı zaman ve yer için 14.09.2015 ve 14.11 2016 tarihli raporlardan farklı olarak 06.10.2017 tarihli son raporda 76 kat reklam geliri arttırmalı rapor sunmuş olması karşısında mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görulmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,