Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2215 K.2024/870

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.10.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; atılı suçun kesintisiz suçlardan olup tecavüzün devam ediyor olması nedeniyle şikayetin süresinde yapıldığına, sanığın atılı suçu işlediği ve suçu işlemeye devam ettiğinin dosya kapsamı ile sabit olduğuna, sanığın Mercan Cafe isimli işyerini eşi olan diğer sanık ... ile 2013 yılından itibaren işlettiğine, işletirken apartmanın ortak kullanım alanını kat maliklerinin izni ve rızası dışında kullandığına, söz konusu yerin kullanımı konusunda rıza bulunmadığı gibi kat malikleri kurulunun beşte dördü tarafından alınmış bir kararında bulunmadığına,

apartman yönetimince 10.08.2017 tarihli kararla ortak kullanım alanlarının kullanımına izin verilmeyeceğine ilişkin karar alındığına, yasal bir hakka dayanmadan apartmanın ortak alanını işgal eden sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıkların Güzelbahçe İlçesi, 146 ada, 1 parselde kayıtlı bulunan, taşınmazın A blok, 15 nolu bağımsız bölümünde bulunan Mercan Cafe isimli iş yerinin kiracısı olarak bulundukları, apartmanın zemin katında yer alan işletme sahiplerinin, işletmenin sınırlarını genişleterek apartmana ait ortak alana tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların Güzelbahçe İlçesi, 146 ada, 1 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın A blok 15 nolu bağımsız bölümünde bulunan Mercan Cafe isimli iş yerini kiracı olarak işlettikleri, söz konusu iş yerinin sanıklardan ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmış ise de, cafe'nin her iki sanık tarafından fiilen işletim halinde bulunduğu, söz konusu apartmanın zemin katında bulunan bu işletmenin yola bakan ön cephesini işletmenin eklentisi olarak kullandıkları, söz konusu yere masa ve sandalye koyarak ticari alan oluşturarak apartmanın ortak alanını işgal ettikleri anlaşılmakla mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın 19.01.2018 tarihinde İzmir 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde kat mülkiyetinden kaynaklanan eski hale getirme istemli dava açtığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen hakkı olmayan yere tecavüz suçuna konu fiili ve failden haberdar olmasına rağmen, 06.11.2018 tarihinde şikayette bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki takibi şikayete bağlı olan suçtan hüküm kurulmuş olup, bu suçun aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, şikayet hakkının 6 aylık kanuni süresi içinde kullanılmadığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkında düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçu niteliği itibari ile temadi eden suçlardan olup temadi devam ettiği sürece, suçtan zarar görenin şikayet hakkının devam ettiği,dosya kapsamında katılanın şikayette bulunduğu tarihe kadar sanığın suça konu apartmanın ortak kullanım alanını kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR