Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2218 K.2024/2323

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎSÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanıkların parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli kararı ile sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği ayrı ayrı 2 ay 15'er gün hapis cezasına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı sanıklar tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ilamı ile iddiaya konu suçun 5237 sayılı Kanun'un birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağı hususundaki değerlendirmenin, öngörülen cezanın üst sınırı dikkate alındığında ağır ceza mahkemesince yapılması, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilerek, sair hususlar incelenmeksizin ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

4. Bozma üzerine Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesince 10.02.2023 tarihinde görevsizlik kararı verilmiş, dosyayı esastan inceleyen Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesi 09.05.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi gereğince sanıkların beraatine hükmetmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, dosya içeriğine göre sanık ... Dadadl'ın atılı suçu işlediği sabit olduğundan bu sanık bakımından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, Katılan kurum vekilinin temyiz talebi ise her iki sanığın atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, eksik inceleme ile sanıklar hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verildiği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olayın yaşandığı tarihte her iki sanığın Ödemiş Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, sanık ...'in cezaevi kantininden saat 10.30 sıralarında alışveriş yapmak üzere verdiği 50,00 TL'nin sahte olduğunun kantin görevlisi tarafından anlaşıldığı, aynı gün saat 13:15 sıralarında sanık ...'ın kantinde alışveriş yaptığı esnada 50,00 TL parayı verdiği, bu paranın sahte olduğunun kantin görevlisi tarafından anlaşılması üzerine, sanığın 50,00 TL daha verdiği, bunun da sahte olduğunun anlaşılması üzerine, kantin görevlisinin sorması üzerine sanığın 50,00 TL daha sahte parayı verdiği iddiasına ilişkindir.

2.Dosyada, sahteliği iddia olunan paraların teslim alınmasına, sanıklar hakkında cezaevi idaresi tarafından yapılan soruşturma sonucunda bu fiilleri ilişkin disiplin cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin tutanak ve karar suretleri mevcuttur.

3. Dosyada bulunan ... raporlarına göre ele geçirilen toplam 4 adet 50,00 TL'lik banknotun seri numaralarının aynı olduğu, paraların çeşitli yerlerinden delinmiş olması itibariyle delinmiş hallerinin aldatma kabiliyetinin bulunmadığı, delinmemiş hallerinin aldatma kabiliyetinin bulunduğu, sahteliklerinin ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı belirtilmiştir.

4. Sanık ... aşamalarda, cezaevinden izne çıktığında paraları pazarcılık yapan eşinden aldığını, cezaevi girişinde paraların kontrol edildiğini, paraların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5. Sanık ..., cezaevinde çalışması karşılığında işyurtları yönetiminden almış olduğu maaşı ile bir gün önce kantinden alışveriş yaptığını, ele geçirilen paranın kendisine para üstü olarak cezaevi kantininden verilen para olabileceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

6. Olay tarihinde cezaevi kantininde görevli infaz koruma memurunun tanık sıfatı ile beyanı alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın sahteliği tespit olunan parayı bu niteliğini bilmeden kantin görevlisine verdiğine yönelik savunması, ilk banknotun sahte olduğunun anlaşılması üzerine sanığın kendiliğinden diğer 50,00 TL'lik banknotları da ayrı ayrı çıkararak görevliye vermesi, sanığın paranın sahte olduğunu bilmiş olması halinde sonraki banknotları çıkarmayacağı ve vermeyeceği, sanık ...'ın sanık ... ile birlikte hareket ettiğinin sübuta ermediği, aralarında bir tanışıklık veya ilişki olduğunun da ispatlanamadığı, her iki sanık arasında irtibatın kurulamadığı, sanık ...'ta başkaca sahte para ele geçirilemediği,

sanığın söz konusu 50 TL'lik banknotu daha öncesinde yapmış olduğu alışveriş karşılığında kantin görevlisi tarafından kendisine verilen paralardan olduğuna yönelik savunmasının aksinin ispatlanamadığı değerlendirmesi ile sanıkların atılı suçu işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığı nazara alındığında beraatleri yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptanamadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR