Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2248 K.2024/281

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2023 tarihli ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 06.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Trabzon 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

4. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ek kararı ile Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği temyiz istemine konu ilamın kesin nitelikte olmasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; kesin nitelikteki hükümler aleyhine suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabileceği, katılanın, kredi kartı bilgileri kullanılmayıp bir şekilde internet bankacığı sistemine girilip katılanın bankadaki hesabı üzerinden sanığa ait ödemelerin yapılarak suçun işlenmiş olduğu, eylemin TCK 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturtuğu ve sanığın bu suçtan cezalandırılması gerekirken TCK'ın 245/1 maddesindeki Başkasına ait Banka veya Kredi kartının İzinsiz kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR