Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2297 K.2023/9324

Sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarih ve 2020/561 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 12.05.2022 tarih ve 2021/1572 Esas, 2022/1040 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz yasa yoluna başvurması üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarih ve 2022/3380 Esas, 2022/18037 Karar sayılı ilamı ile seri yargılama usul hükümlerinin uygulanması için bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 13.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan Türk Ceza Kanunun 268/1 delaletiyle 267/1, 43/2-1, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ve bu cezadan Antalya 26. Asliye Ceza mahkemesinden aldığı 10 ay hapis cezasının mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın tekrar seri muhakeme bürosuna gönderilmesi ve bu şekilde sonuçlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın kavga sırasında inceleme dışı ... adlı kişiyi bıçakladığı, bu eylemin soruşturması sırasında 08.11.2013 tarihinde polis merkezinde kardeşi ...'ın kimlik bilgilerini vererek onun hakkında kamu davası açılmasına neden olduğu ve bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanık savunmasında, ... ve ... ile kavga etmesi sonucunda karakolda kardeşinin ismini verdiğini ancak bu nedenle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanıp ceza aldığını belirttiği anlaşılmıştır.

3.Sanık hakkında 20.12.2013 tarihinde işlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçu nedeniyle 24.10.2014 tarihli iddianame ile başka bir dava daha açıldığı, iş bu ikinci davanın Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinde görüldüğü ve anılan mahkemenin 13.04.2015 tarih 2014/979 Esas ve 2015/319 sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 26.11.2019 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Dosyadaki bilgi ve belgelerden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.10.2014 tarih ve 2014/21221 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında suç tarihi 20.12.2013 olan başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kamu davası açılmış ve mezkur davaya ilişkin olarak Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/04/2015 tarih 2014/979 Esas, 2015/319 sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve kararın 26.11.2019 tarihinde kesinleştiği;

eldeki dosyada başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suç tarihinin 08.11.2013 olduğu ve her iki eylemin 24.10.2014 tarihli iddianameden önce işlenmeleri nedeniyle hukuki kesinti bulunmadığı, bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, kesinleşen Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2015 tarih 2014/979 Esas, 2015/319 sayılı kararındaki cezanın sonuç cezadan mahsubunun gerektiği anlaşılmakla Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.04.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,