Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2320 K.2023/8498

İlk derece mahkemesince, sanık ...'nın yokluğunda kurulan 23.11.2022 tarihli hükmün, usule uygun şekilde bizzat sanığa tebliğ edildiği ve sanığın kanuni süreden sonra temyiz başvurusunda bulunduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; sanığın, ek karara ilişkin olarak sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde, kendisine ulaşan gerekçeli karardan süreyi anlamasının mümkün olmadığı, sayfaların birbirine karışmış vaziyette olduğu yönünde itirazda bulunduğu,

dosya içerisinde bulunan gerekçeli karar nüshası incelendiğinde ise, sayfaların alt ve üst kısımlarının birbirine karışmış vaziyette olduğu ve temyiz süresine ilişkin kısmın okunamadığı anlaşılmakla, Mahkemece verilen sanık ...'nın temyiz başvurusunun süreden reddine dair ek karar kaldırılıp, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aybastı Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, sanıklar hakkında mağdur sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nın temyiz isteği, 1. Mağdurların zorla alıkonulmadıklarına, 2. İddia dışında delil bulunmadığına, 3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin doğru olmadığına, 4. Etkin pişmanlık hükümleri uyarınca daha fazla indirim yapılması gerektiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, 1. İddianın doğru olmadığına, 2. İddianın başkaca bir delille ispatlanamadığına, 3. Etkin pişmanlık hükümleri uyarınca belirlenen indirim oranının hatalı olduğuna, 4. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdurların elinde yüklü miktarda para olduğunu öğrenen sanıkların, bu parayı ele geçirme konusunda anlaştıkları, yapılan plan çerçevesinde mağdurları tanımakta olan sanık ...'in mağdurların aracına binerek yola çıktıkları, bu sırada iletişim halinde olduğu diğer sanıkların da araçla geçiş güzergahını kapattıkları, mağdurların araçla sanıklar tarafından kapatılan kısımdan geçmeye çalıştıkları esnada, sanıkların müdahale ederek aracı durdurdukları, mağdurları silah tehdidi ile yere yatırdıkları, sanık ...'in mağdurların aracında bulunan parayı alarak sanıkların aracına geçtiği, ardından sanıkların mağdurları korkutarak olay yerinden ayrıldıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların, atılı eylemi birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdikleri kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin gösterilmemesi, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Mahkemece, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kasta dayalı kusurları ve meydana gelen zararın ağırlığı ile eylemde birden fazla nitelikli halin birlikte gerçekleşmesi hususları nazara alınarak, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un ''Etkin pişmanlık'' başlıklı 110 uncu maddesinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işleyen kişinin, madde metninde sayılan şartların yerine gelmesi halinde, cezasında üçte ikisine kadar indirim yapılacağı düzenlenmiştir. Mahkemece yapılacak değerlendirme neticesinde, etkin pişmanlık hükümleri uyarınca en üst hadden iki bölü üç oranında indirim yapılabileceği gibi, bu oranın altında da indirim yapılması mümkündür. Buna göre, sanıklar hakkında yapılan etkin pişmanlık indirim oranının hakkaniyete uygun düştüğü gözetildiğinde, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanıkların mahkumiyetlerine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın sübuta yönelik diğer temyiz itirazları da reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR