Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2328 K.2023/7562

Sanık hakkında bozma üzerine hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.05.2021 tarihli ilamıyla basit yargılama usulü uygulanması için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli kararı ile genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, ceza infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığın firar ettiği, daha sonra görevlilerce yakalandığı iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR