Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2335 K.2024/2172

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎSÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın parada sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

2 İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 06.10.2022 tarihli kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma kararı üzerine İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesi 29.12.2022 tarihli kararı ile görevsizlik kararı vermiştir.

5. Görevsizlik kararı üzerine dosyanın tevzi edildiği İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi, 10.03.2023 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasına mahkum edilmesine, sanığın kazanılmış hakkı nedeni ile 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi gereği 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç kastının bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, katılanın çalıştığı markete akşam saatlerinde geldiği, 28,00 TL tutarında ürün aldığı, sahte olduğunu bilerek 200,00 TL verdiği ve para üstü 172,00 TL aldıktan sonra aracına binerek uzaklaştığı iddiasına ilişkindir.

2. Dosyada bulunan 08.08.2015 tarihli CD izleme tutanağına göre sanığın marketten alışveriş yaptığı, parayı kasiyere uzattığı, kasiyerin parayı alıp para üstü verdiği, sanığın aldıkları ile birlikte marketten çıktığı, kasiyerin paraya baktığı anlaşılmıştır.

3. Dosyada bulunan 25.10.2015 tarihli görüntü incelemesine ilişkin bilirkişi raporunda bir erkek şahsın marketten alışveriş yaptıktan sonra tek parça para uzattığı, kasiyerin para üstünü tezgaha koyduktan sonra şahsın para üstünü alıp hızlıca marketten ayrıldığı, kasiyerin paranın sahte olduğunu anlayıp arkasından bağırdığı ancak şahsın uzaklaştığı bildirilmiştir.

4. Sanık görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu, paranın sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5. Katılan, sanığın alışveriş yaptıktan sonra sahte parayı vererek para üstü aldıktan sonra hızlıca dükkandan çıktığını, kuşkulanıp parayı incelediğinde sahte olduğunu anlayınca arkasından gittiğini, ancak sanığın hızlıca araca binip uzaklaştığını beyan etmiştir.

6. Dosyada bulunan 18.08.2015 tarihli Türkiye Cumhuriyet ... İzmir Şubesinden alınan raporda, incelemeye konu 1 adet 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin bulunduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Dosyada bulunan tutanaklar, raporlar, sanık ve katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın alışveriş yaptığı marketten 200,00 TL verip, 172,00 TL para üstü aldığı, katılanın para üstünü tezgah üzerine bıraktığı, paranın sahteliği konusunda bir anlık tereddüt geçirdiği, sanığın tezgah üzerindeki parayı hızlıca alıp uzaklaştığı, paranın sahte olduğunu anlayan katılanın sanığın peşinden gittiği, bağırdığı, ancak sanığın hızlı hareket ederek iş yeri önünden kimliği belirsiz şahsın kullandığı araç ile uzaklaştığı anlaşılmakla, sanık hakkında Mahkemenin kabul ve uygulaması (B) bendinde belirtilen husus dışında usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

B. Sanığın yargılandığı İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesince 6 ay hapse mahkum edildiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'ın bozma ilamı göz önünde bulundurularak görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan ağır ceza mahkemesinin, aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında kurulan hükümde cezayı belirledikten sonra, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tayini hukuka aykırı görülmüş ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeyip 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe kısmının (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı kanunun 322 nci maddesi gereği 10.04.2023 tarihli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu maddesinin "Sanığa verilen cezanın, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Gerekçe kısmının (A) bendinde açıklanan nedenlerle karara yönelik sanığın sair temyiz istekleri yerinde görülmediğinden temyiz taleplerinin REDDİNE,