Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2517 K.2024/1321

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2020 tarihli iddianamesi ile temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli kararı ile, sanıkların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, soyut iddia dışında delil bulunduğuna, teşdid uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların 29/05/2020 suç tarihinde, sanık ...'ın yanında oğlu sanık ... ve yeğeni sanık ... ile birlikte daha önce ilişki yaşadığı mağdure Sefanur'u yolda araçla önüne çıkarak kaçırmak istedikleri, Sefanur'un yanında Yurdanur'un da bulunduğu, Yurdanur'a silah göstermek suretiyle engel olup, sanık ...'in elinde sopanın bulunduğu halde mağdure Sefanur'u zorla araca bindirdikleri, ve sonra sanık ...'ın evine getirdikleri ve bu suretle mağdureyi alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

2.30.05.2020 tarihli ve 22.50 zamanlı olay tutanağına göre, müracaat sahibi Yurdanur'un, arkadaşı Sefanur'un yolda yürüdükleri sırada, sanıklar tarafından zorla kaçırıldığını , araç plakasının 46 LR... Olduğunu ihbar etmesi üzerine, kolluğun gerekli araştırma sonucunda sanık ...'ın evine giderek mağdureyi kurtardıkları anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesinin kabulü, olayın meydana geliş şekli ve gelişimi, tarafların anlatımı, taraflar arasında daha önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmaması ve dinlenen tanık ... beyanıyla, mağdur ...'un her üç sanık tarafından zorla kaçırılarak alıkonulduğu, bu yöndeki mağdur beyanlarının samimi olduğu ve olayın oluş şekline uygun düştüğü, mağdur ...'un polise haber verilmesi ve ihbar üzerine zorla alıkonulduğu yerde bulunduğu ve kurtarıldığı, müştekilerin sanıklar hakkında bu yönde gerçek dışı isnatta bulunmaları için aralarında daha önceye dayalı bir husumetin mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanıkların iddianamede nitelenen eylemi sabit görülmüş ve sanıkların mağdure Sefanur'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ..., sanık ... ve sanık ... istinaf talepleri yerinde görülmeyerek istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanına ve mağdurenin samimi beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar müdafiinin müvekkillerinin cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, teşdiden ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin, Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçtan kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, uygulama maddesinin Türk Ceza Kanunu'nun 109/3a, b olarak yazılması yerine sehven Türk Ceza Kanunu'nun 106/3a, b olarak yazılması suretiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 3 numaralı bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hükmün 2, 3. ve 4. bentlerinin 2. fıkralarında yer alan Türk Ceza Kanunu'nun 106/3a, b ibaresinin çıkarılarak yerlerine Türk Ceza Kanunu'nun 109/3a, b ifadesinin yazılması suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,