Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2518 K.2023/9704

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pınarbaşı (Kayseri) Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma kararı üzerine Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın Pınarbaşı (Kayseri) Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın özel izne ayrıldıktan sonra kuruma teslim olması gereken zamanda teslim olmadığına ilişkindir.

2. Pınarbaşı (Kayseri) Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen izin belgesi ve 13.01.2016 tarihli tutanak ile sanığın 06.01.2016 tarihinde saat 13.00'de 7 günlük özel izne ayrıldığı, 13.01.2016 tarihinde saat 13.00'de kuruma dönmesi gerekirken teslim olmadığı belirlenmiştir.

3. Kurumca düzenlenen 15.01.2016 tarihli tutanak ile 13.01.2015 tarihi saat 13.00'dan itibaren 48 saatlik sürenin de geçtiği halde kuruma teslim olmadığı belirlenmiştir.

4. Sanık hakkında çıkartılan yakalama emrine istinaden sanığın 25.03.2016 tarihinde savunmasının alındığı belirlenmiştir.

5. Sanığın savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hükümlü izin belgesi, firar fişi, ceza infaz kurumunca düzenlenen diğer tutanaklar ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü olarak kalmakta olduğu cezaevinden özel izne ayrılan sanığın izin süresi bittiği ve iki günlük ek süre de geçtiği halde kuruma dönmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "...eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,