Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2525 K.2023/8348

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.05.2023 tarihli ek kararın; karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş, temyiz dilekçelerinin içeriği banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla anılan suçla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin

birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,